Voormalige stinkmolen wordt verblijfsplek

Het gebied rondom de ‘stinkmolen’ heeft een rijke geschiedenis. Een geschiedenis die wij weer zichtbaar gaan maken en combineren met een nieuwe functie voor het waterbeheer. Hiervoor is er ontwerp gemaakt om de oude molenplaats te markeren. Twee muurtjes geven straks de omtrek van de oude molen aan. Een langere muur aan de westzijde van de Grift daar waar ongeveer het hoofdgebouw heeft gestaan en een korter deel aan de oostzijde waar een bijgebouw stond. In het verleden stroomde het water van de Grift tussen deze beide gebouwen door en dreef een waterrad aan. Een nieuw bruggetje verbindt straks beide delen met elkaar. De restanten van de molen en de stenen krijgen een plek in een gazon aan de westzijde van de beek en liggen daar straks als stille getuigen van het verleden.

 

Het mooie van de plek is dat het een nieuwe aan water gerelateerde functie krijgt. Zoals u wellicht weet worden de beken en de ruimte rondom straks benut voor het vasthouden van regenwater. Hiervoor worden onder andere grote ruimtes gemaakt die straks kunnen vollopen met regenwater. Om deze ruimtes te vullen met water worden er stuwen geplaatst. Vergelijkbaar met de houtenstuwen die u nu al kunt zien in het aangelegde tracé. De molenplaats wordt hiervoor gebruikt. De constructie die we nu maken, wordt straks gebruikt als knijpstuw om water te kunnen vasthouden. Ook wordt op deze plek gemeten hoeveel water er door het hele beeksysteem van de Grift in stroomt. Hierdoor krijgt deze historische plek een nieuwe aan water gerelateerde functie. De plek is dan ook opnieuw afhankelijk geworden van het water van de beken.

 

Op en rond de huidige plek hebben vanaf 1610 in verschillende tijdperiodes drie molens gestaan. In 1610 kregen Derk Warners en Johan Bongerts toestemming voor de bouw van een zemen ledermolen. In 1626 werd hier een runmolen gebouwd voor het malen van eek. Een runmolen is een molen die werd gebruikt om eikenschors, ook wel eekschors genoemd, fijn te malen tussen de molenstenen. Door er water aan toe te voegen werd er van de gemalen schors run gemaakt,. Dit bevatte looizuur. Het werd gebruikt voor het looien van leer. De nare geur die met de bereiding van zeem gepaard ging bezorgde de molen de naam ‘stinkmolen’.